تشريح اسلام و بشارت مغفرت و رحمت خداوند براى آنان كه از تبهكارى دست برداشته و به ايمان گرويدند . 216 تا 218 پيامبر بايد خدا را به يكتايى ستايش كند . انتقام و هلاك تبهكاران در اختيار پيامبر نيست ؛ فقط به ارادهء خداوند است . 218 تا 220 پروردگار به جزئيات حوادث جهان احاطه و آگاهى كامل دارد . 220 تا 222 از طرف خداوند ، به وسيلهء فرشتگان ، بر كارهاى بندگان نظارت كامل به عمل مىآيد و عاقبت براى پاداش و كيفر به سوى خدا مىروند . 223 هنگام سختى و احساس خطر همه از سر اخلاص به خداوند توجه مىكنند و چون سختى و خطر به امن و آسايش مبدل گردد شرك مىآورند . 223 تا 224 اگر رحم و عنايت خداوند نبود ، در اثر تبهكارى همه به انواع عذاب هلاك مىشدند . 224 تا 226 همنشينى با كسانى كه اسلام را مورد مسخره قرار مىدهند حرام است ، اما گناه مسخره‌كنندگان دامن‌گير پرهيزكاران نخواهد شد . 226 تا 229 يكتاپرستى و توجه به خداى واحد شعار مؤمنان است . مشركان هميشه حيران و سرگردان هستند . 229 تا 232 قسمتى از سرگذشت حضرت ابراهيم خليل در آغاز نبوتش . بيان ( نيوتن ) كاشف قوهء جاذبه در اثبات وجود خداوند . 232 تا 236 استدلال حضرت ابراهيم در برابر قوم خود كه او را از بت‌هايشان مىترسانيدند . 237 تا 238 معنى ظلم ياد شده در اين آيه كريمه طبق بيان پيغمبر اكرم در حديث صحيح ، شرك است . 238 تا 239 بيشتر پيامبران ياد شده در قرآن از نسل نوح و يا ابراهيم بوده‌اند . 239 تا 241 اگر پيامبران در پرستش پروردگار كوتاهى مىكردند يا به خدا شرك مىآوردند مانند مشركان عذاب مىديدند . 241 تا 242 كفر و انكار يك طايفه هرگز موجب ضعف و نابودى شريعت اسلام نمىگردد . 242 اصول اديان آسمانى از حيث احكام و قاعده هميشه يكسان بوده و پيامبر در مقابل تبليغ از كسى مژده نمىخواهد . 242 تا 243